W życiu każdego psa przychodzi taki moment, że przestaje on być szczeniakiem a staje się dojrzałym psem, a w końcu psim seniorem. Jego potrzeby i zachowania się zmieniają, a zadaniem opiekuna jest dostosowanie się do nich, aby czas psiej starości był pełen zdrowia i radosnych chwil. Można się do tego odpowiednio przygotować.
Kiedy zaczyna się psia emerytura?
Należy odróżnić czas starzenia się psa w zależności od jego gabarytów, warunków życia czy diety. Małe psy dożywają nawet 15-18 lat, u średnich ras mówimy o starości około 12 roku życia a psy ras dużych i olbrzymich stają się seniorami już w wieku 8-9 lat. Często wraz z wiekiem przychodzi gorsza kondycja, zwiększenie masy ciała czy podatność na choroby. Czym zdrowszy tryb życia był prowadzony w opiece nad psem od samego początku, tym dłuższym zdrowiem będą cieszyli się psi dziadkowie.
Dieta i ruch.
Wraz z wiekiem zmniejsza się metabolizm a za tym idzie skłonność do tycia u psów. To z kolei powoduje przeciążenia dla nóg i kręgosłupa i może prowadzić do wielu chorób. Dieta powinna być zatem zmniejszona o białko czy węglowodany, które warto zastąpić warzywami i zdrowymi tłuszczami. W sklepach można kupić gotowe karmy dedykowane psim seniorom lub gotować własne zbilansowane posiłki. Jeśli ktoś jest zwolennikiem suplementów, może podawać preparaty na wzmocnienie stawów, lepszy wzrok czy odporność. Takie preparaty można kupić w internecie lub w gabinetach weterynaryjnych. Absolutnie nie wolno dawać psom preparatów dla ludzi.
Nie należy zapominać o codziennym ruchu. Spacery powinny być jednak nieco krótsze a częstsze. Zwłaszcza jeśli pies wykazuje skłonności do chorób układu ruchu. Nie trzeba zmieniać drastycznie trybu życia czy zwyczajów spacerowych. Jeśli do tej pory w czasie wyjść pies spotykał swoich psich kolegów, z którymi dobrze się bawił, to nie zmieniajmy tego. Socjalizacja w tym wieku nadal jest ważna a o tym czy będzie ona polegała na gonitwach czy na wspólnym obwąchiwaniu traw
– o tym pozwólmy zdecydować psu.
Możliwe także, że starszy pies zmieni nastawienie do innych zwierząt i zamiast, jak do tej pory brać udział w zabawach, będzie reagował agresją na zaczepki. Nie zmuszajmy wtedy pupila do kontaktów i zapewnijmy mu spokój i bezpieczeństwo.
Choroby psie.
Czym starszy pies, tym większe prawdopodobieństwo zachorowania. Mogą to być zwykłe przeziębienia czy jelitówki a może być coś poważniejszego. Psi seniorzy miewają problemy między innymi z cukrzycą, z żołądkiem, ze stawami. Mogą słabiej widzieć lub słyszeć co powoduje u nich dodatkowy stres. Warto co jakiś czas zrobić badania aby nie doprowadzić do rozwoju choroby. Po konsultacji weterynarz zaleci odpowiednią dietę, ćwiczenia czy kurację lekami.
To samo dotyczy zębów, które wraz z wiekiem kruszą się i wypadają. Warto wtedy rozważyć przejście na karmę mokrą lub samodzielne gotowanie. Nie wolno dawać zwierzęciu resztek ze stołu opiekunów, gdyż nie są to posiłki zdrowe dla psa w każdym wieku a u seniora mogą wywołać dodatkowe komplikacje.
Swoje miejsce w domu.
Starszy pies może mieć już problemy z chodzeniem po schodach, wskakiwaniem na łóżko czy utrzymywaniem równowagi na panelach czy kafelkach. Może mieć również niespotykane wcześniej lęki lub zwyczajnie potrzebować więcej spokoju niż dotychczas. Warto w takiej sytuacji rozważyć ustawienie posłania psa w dogodniejszym miejscu, tak aby zapewnić mu maksimum możliwego komfortu. Pamiętajmy także o dostarczaniu psu dawki czułości i zainteresowania. To dla niego także nowy okres w życiu. Zadbajmy więc o emocjonalną stronę naszego pupila.
Najważniejsze jednak jest to, aby zapewnić psu dużo miłości a będzie cieszył się zdrowiem
i długim życiem i przez wiele lat pozostanie naszym najlepszym przyjacielem.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz